محصولات بازدید شده

رهگیری مرسولات پستی


نماد اعتماد الکترونیکی

عضویت در خبرنامه

خازن الکترولیتی 10 میکروفاراد 35 ولت

CPMO127

محصول جدید

32 تومان

مشخصات

نوعالکترولیتی
محدوده ولتاژ الکترولیت35 تا 100 ولت
محدوده ظرفیت الکترولیت0 تا 10 میکروفاراد
برندمتفرقه

اطلاعات بیشتر

خازن الکترولیتی

ظرفیت

10 میکروفاراد

ولتاژ

35 ولت

ارتفاع

12.5 میلی متر

قطر

5 میلی متر

فاصله بین پایه ها

2.5 می متر

دما

105 درجه سانتی گراد

ارائه شده در : فروشگاه قطعات الکترونیک بازار برق

انواع خازن

خازن های الکترونیکی یکی از پرکاربردترین انواع قطعات در الکترونیک است. خازن ها انواع مختلفی دارند که عبارتند از : خازن های الکترولیتی، سرامیکی، تانتالیوم، پلاستیک، سیلور میکا و بسیاری از انواع دیگر. هر نوع از این خازن ها دارای مزایا و معایب مخصوص به خود است که می تواند در کاربردهای مختلف مورد استفاده قرار گیرد.

انتخاب خازن صحیح از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا می تواند تاثیر بسزایی بر مدار بگذارد. تفاوت بین خازن های مختلف می تواند تا حدی مهم باشد که اگر خازن صحیح انتخاب نشود ممکن است مدار کار نکند.

از این رو خلاصه ای از انواع مختلف خازن در ادامه ارائه می شود، و توضیحات بیشتر در مورد هر کدام از آن ها در مقاله ی مربوط به خودش داده می شود.

مبانی خازن

خازن های مختلفی وجود دارد ولی همه ی آن ها قوانین اساسی فیزیکی یکسانی پیروی می کنند به این معنی که نحوه ی اصلی عملکرد خازن، یعنی میزان باری که می تواند در خود نگه دارد و در نتیجه ظرفیت آن را تعیین می کند.

به منظور درک این موضوع که چرا انواع مختلفی از خازن استفاده می شود، لازم است که نگاهی به مبانی تئوری خازن ها داشته باشیم.

انواع خازن ها و دی الکتریک ها

گرچه همه ی خازن ها اساسا به طریق یکسانی عمل می کنند ولی تفاوت های کلیدی در ساختار آن ها باعث تفاوت های بزرگی در خواص آن ها می شود. ثابت دی الکتریک آن ها میزان ظرفیت را تغییر خواهد داد به طوری که می توان به مقدار معین دلخواه دست یافت.

                                       انواع خازن

بعضی از انواع خازن ها پلاریزه یا قطبی شده اند، یعنی تنها ولتاژ، در یک جهت را در دو سر خود می توانند تحمل کنند. انواع دیگری که غیر قطبی هستند می توانند ولتاژ را در هر دو جهت داشته باشند.

به طور معمول انواع مختلف خازن ها ، از نوع دی الکتریکی که در آن ها استفاده می شود نامگذاری می شوند. این مسئله نشانه ی خوبی از خواص کلی است که نشان خواهند داد و مشخص می کند برای چه نوعی از مدارها قابل استفاده هستند.

بررسی اجمالی انواع خازن

انواع مختلفی از خازن ها وجود دارد که می توانند مورد استفاده قرار گیرند. مهمترین انواع آن ها در ادامه مشخص شده اند :

خازن سرامیکی :

خازن های سرامیکی در بسیاری از کاربردها از کاربردهای صوتی تا کاربردهای RF مورد استفاده قرار می گیرد. مقادیر آن ها از چند پیکوفاراد تا حدود 0.1 میکروفاراد می باشد. خازن های سرامیکی از انواع بسیار پرکاربرد خازن ها بوده که ارزان و قابل اطمینان بوده و ضریب تلفات آن ها به خصوص پائین است، گر چه این مسئله به نوع دی الکتریکی که در آن استفاده می شود بستگی دارد. از دیدگاه نوع کاربرد آن ها در هر دو نوع پایه دار و نصب سطحی به وفور استفاده می شوند.

خازن الکترولیتی :

خازن های الکترولیتی به صورت پلاریزه یا قطبی هستند. آن ها دارای ظرفیت های بالا هستند، به طور معمول بالاتر از 1 میکروفاراد؛ و به طور وسیعی در کاربردهای فرکانس پائین، منابع تغذیه، کاربردهای کوپلینگ و دی کوپلینگ صوتی مورد استفاده قرار می گیرند، زیرا دارای حد فرکانسی حدود 100 کیلو هرتز هستند.

خازن تانتالیوم :

مانند خازن های الکترولیتی خازن های تانتالیوم نیز دو قطبی هستند و ظرفیت خازنی بسیار بالایی، نسبت به حجمشان دارند. این نوع از خازن نسبت به بایاس معکوس بسیار حساس بوده و اغلب هنگامی که تحت فشار قرار گیرند منفجر می شوند. همچنین آن ها نباید در معرض جریان ها و ولتاژ های بیش از ولتاژ کاری شان قرار گیرند.

خازن سیلور میکا :

امروزه خازن های سیلور میکا استفاده ی زیادی ندارند ولی دارای پایداری بسیار بالا، تلفات کم و دقت خوبی هستند. آن ها برای اولین بار در کاربردهای RF استفاده می شدند و حداکثر مقدار آن ها حدود 1000 پیکوفاراد است.

خازن پلی استایرن :

خازن های پلی استایرن نسبت به انواع دیگر خازن ها نسبتا ارزان هستند. آن ها از نظر شکل به صورت لوله ای هستند زیرا صفحه و دی الکتریک آن مانند ساندویچ در هم پیچیده شده اند، و این مسئله، اندوکتانسی را اضافه می کند که پاسخ فرکانسی را به چند صد کیلو هرتز محدود می کند. این خازن ها عموما فقط به صورت قطعات پایه دار موجود هستند.

خازن پلی استر :

خازن پلی استر تنها در کاربردهایی استفاده می شود که قیمت مورد توجه باشد زیرا دارای تلورانس بالایی هستند. بسیاری از خازن های پلی استر دارای تلورانسی حدود 5% یا 10% هستند که برای بسیاری از کاربردها کافی است. آن ها فقط به صورت قطعات پایه دار موجود هستند.

خازن پلی استر متالیزه :

این خازن ها اساسا نوعی از خازن های پلی استر هستند که غشای پلی استر خودش متالیزه شده باشد. مزیت استفاده از این روش این است که به دلیل باریک بودن الکترودهایشان، کل خازن می تواند درون یک پکیج نسبتا کوچک قرار گیرد. خازن های پلی استر متالیزه عموما به صورت قطعات الکترونیکی پایه دار موجود هستند.

خازن پلی کربنات :

خازن های پلی کربنات در کاربردهایی استفاده می شوند که عملکرد خوب و قابلیت اطمینان حیاتی باشد. غشای پلی کربنات بسیار پایدار است و باعث تولید خازن هایی با تلورانس بالا می شود که مقدار ظرفیتشان در طول زمان حفظ خواهد شد. علاوه بر آن دارای تلفات کمی بوده و در محدوده ی وسیعی از دما از دمای حدود  55-  درجه ی سانتی گراد تا 125+ درجه  پایدار باقی می مانند. در هر صورت ساخت دی الکتریک پلی کربنات متوقف شده است و تولید آن ها اکنون بسیار محدود شده است.

خازن های شیشه ای :

همان طور که از نام این خازن مشخص است، در این نوع خازن از شیشه به عنوان در الکتریک استفاده شده است. اگر چه این خازن ها گران هستند ولی دارای عملکرد بسیار خوبی  هستند به لحاظ  تلفات بسیار پائین، ظرفیت جریان RF بالا، عدم وجود نویز پیزو الکتریک و سایر ویژگی هایی که آن ها را برای بسیاری از کاربردهای RF ایده آل می نماید.

خازن سوپرکاپ :

این خازن ها همچنین به نام های سوپرکاپاسیتور (supercapacitor) یا اولترا کاپاسیتور (ultracapacitor) نامیده می شوند، و همان طور که از نام آن ها مشخص است دارای ظرفیت های بسیار بالا تا حدود چندین هزار فاراد می باشند. آن ها برای تامین ذخیره ی توان و همچنین در کاربردهای صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند.

خازن های گفته شده برخی از انواع اصلی خازن ها هستند، گرچه انواع دیگری نیز وجود دارد که برای کاربردهای تخصصی تر استفاده می شوند.

مقدار ظرفیت و سایر جزئیات بسیاری از این خازن ها روی آن ها نوشته شده است، که باعث شده به راحتی تشخیص داده شوند. اغلب کدهایی نیز استفاده می شود تا علامت گذاری پارامترها به صورت خلاصه بیان شوند.

 

موارد استفاده و کاربردهای خازن ها :

انتحاب خازن صحیح برای کاربردهای خاص از اهمیت ویژه ای برخوردار است. انتخاب نوع صحیح خازن برای یک کاربرد به اندازه ی انتخاب مقدار صحیح ظرفیت خازنی مهم می باشد.

در برخی موارد یک فرم خاص از خازن به خوبی کار می کند در حالی که استفاده از نوع دیگر می تواند منجر به از کار افتادن مدار شود. بنابراین این امر بسیار حیاتی است که کاربرد خازن با خازن مورد استفاده هماهنگ باشد.

فاکتورهای انتخاب خازن

هنگام انتخاب یک نوع خاص از خازن، فاکتورهای بسیاری وجود دارد که کمک میکند تا بتوانیم بهترین انتخاب را داشته باشیم. برخی از پارامترهای مهم خازن ها در ادامه شرح داده می شود :

رنج ظرفیت خازنی موجود :

خازن های مشخص در رنج های معین موجود هستند و این مسئله معمولا انتخاب خازن را محدود می کند. انتخاب رنج های موجود برخی از تصمیمات اولیه را جهت انتخاب برای کاربرد مشخص، هدایت می نماید.

ولتاژ کاری :

فاکتور مهم تعیین کننده ی دیگر برای انتخاب خازن و کاربردهای آن، ولتاژ کاری می باشد. برخی از خازن ها مانند خازن های تانتالیوم در ولتاژهای پلئین استفاده می شوند، در حالی که انواع دیگر مانند خازن های سرامیکی دارای محدوده ی عملکرد ولتاژی وسیع تری هستند. توجه به ولتاژ کاری مورد نیاز بر انتخاب و استفاده ی خازن تاثیر می گذارد.

پلاریزاسیون :

بعضی از خازن ها مانند خازن های الکترولیتی و تانتالیوم پلاریزه یا قطبی هستند و تنها می توان ولتاژ را در یک جهت به آن ها اعمال نمود. این مسئله بر انتخاب خازن هایی که در کاربردهای خاص نیاز دارد ولتاژ اعمالی بر آن ها در هر دو جهت باشد، تاثیر می گذارد و باید در نظر گرفته شود.

تلورانس :

برای برخی از کاربردهای کوپلینگ و دی کوپلینگ مقدار دقیق خازن مهم نیست. به هر حال در برخی مدارها و کاربردها مانند فیلترها و اسیلاتورها مقدار خازن می تواند حیاتی باشد. برای این کاربردها خازن هایی با تلورانس کوچک باید انتخاب شوند.

ضریب دمایی :

بعضی از از خازن ها با توجه به دما تغییر می کنند. بعضی از آن ها مانند خازن های سیلور میکا یا بعضی از انواع خازن های سرامیکی تغییرات کوچکی نسبت به دما دارند ون از این رو برای استفاده در کاربردهای اسیلاتور و فیلترها مناسب هستند.

جریان نشتی :

در برخی کاربردها به سطوح بالای عایق گذاری در خازن نیاز داریم. در کاربردهای دیگر این مسئله می تواند چندان مهم نباشد. خازن های الکترولیتی در زمینه ی جریان نشتی عملکرد ضعیفی دارند و این نکته باید در تصمیم گیری ها در نظر گرفته شود.

قیمت :

در بسیاری از کاربردها قیمت می تواند نقش محرک داشته باشد. امروزه حتی بسیاری از خازن های با عملکرد بالا، با قیمت های نسبتا پائین را در پکیج های نصب سطحی می توان تهیه نمود. خازن های سیلور میکا، شیشه ای و سایر انواع تخصصی خازن ها با سطوح عملکرد بسیار بالا گران هستند؛ ولی در حالت عادی این خازن ها برای بسیاری از کاربردها استفاده نمی شوند.

 

جدول استفاده و کاربردهای انواع خازن

بهترین روش برای خلاصه نمودن انواع خازن ها و کاربردهای مرتبط با آن ها این است که این موارد را در یک جدول بیان کرد. این مسئله شامل بسیاری از پارامترهای مختلف خازن می شود، از رنج های موجود تا عملکرد، تلورانس و غیره. پس هنگام انتخاب خازن برای یک کاربرد خاص، باید عملکرد آن متناسب با کاربرد مورد بررسی قرار گیرد.

                                      کاربرد خازن ها

** باید توجه شود تا اطمینان یابیم که نرخ نوسانات جریان خازن متناسب با نیاز و کاربرد خازن باشد.

این جدول موارد استفاده ی خازن ها را در کاربردهای خاصی که باید از خازن استفاده شود، بیان می کند. به هر حال لازم است نگاه دقیقی به نیازهای لازم برای کاربرد هر خازن در مدار داشته باشیم، و خازن را متناسب با نیازها و مشخصات موجود انتخاب نماییم.

خازن الکترولیتی آلومینیومی :

امروزه خازن های الکترولیتی یا به عبارت صحیح تر خازن های الکترولیتی آلومینیومی به مقدار بسیار زیادی استفاده می شوند.

آن ها بسیار مقرون به صرفه بوده و با توجه به حجمشان ظرفیت خازنی بالایی نسبت به سایر انواع خازن ها دارند. با توجه به این موارد در مدارهایی که جریان بالا یا فرکانس پائین دارند به وفور استفاده می شوند. خازن های الکترولیتی آلومینیومی معمولا در همه ی انواع تقویت کننده های صوتی ( از تقویت کننده های hi-fi تا تلفن های همراه) و در مداهای منابع تغذیه استفاده می شوند.

مانند هر خازن دیگر لازم است که مزایا و محدودیت های این نوع خازن را بشناسیم تا بتوانیم به بهترین نحو از آن ها استفاده کنیم.

توسعه ی خازن های الکترولیتی

خازن های الکترولیتی سالیان طولانی مورد استفاده قرار گرفته اند. تاریخچه ی استفاده از آن ها به اولین روزهای استفاده از رادیو و زمانی که انتشار سرگرمی ها از این طریق آغاز شد، بر می گردد. در آن زمان تجهیزات بی سیم لامپی بسیار گران بود و به ناچار باید از طریق باتری راه اندازی می شدند. به هر حال با توجه به توسعه ی دریچه های گرم غیر مستقیم یا لوله ی خلاء این امکان ایجاد شد که از تغذیه ی اصلی AC استفاده شود.

در حالی که برای هیترها تغذیه ی AC خوب و مناسب بود، اما برای جلوگیری از بروز وزوز در صدای رادیو باید تغذیه ی مثبت یکسو سازی و یکنواخت می شد. به منظور استفاده از خازن هایی که خیلی بزرگ نباشند، جولیوس لیلینفیلد (Julius Lilienfield) که در توسعه ی تجهیزات بی سیم در استفاده های خانگی نقش بسیار مهمی داشت، توانست خازن های الکترولیتی را توسعه و گسترش دهد؛ و بدین ترتیب قطعه ای با ظرفیت خازنی کافی و اندازه ی قابل قبول در تجهیزات بی سیم آن روزها مورد استفاده قرار گرفت.

 

نمادهای مداری خازن های الکترولیتی

خازن های الکترولیتی نوعی از خازن های قطبی هستند، از این رو نماد مداری خازن الکترولیتی پلاریته را نشان می دهد به طوری که اساسا از نحوه ی قرار گرفات صحیح خازن در مدار و همچنین عدم وجود بایاس معکوس مطمئن شویم.

                                                                                           نماد خازن

نماد های مداری گوناگونی برای خازن های الکترولیتی استفاده می شود. در شکل فوق نماد شماره "1" در دیاگرام های مداری اروپایی استفاده می شود، در حالی که شماره ی "2" در شماتیک های آمریکایی مورد استفاده قرار گرفته و شماره ی "3" را در شماتیک های قدیمی می توان دید. در بعضی از دیاگرام های شماتیک علامت "+" را در مجاورت نماد مداری قرار نمی دهند زیرا با نگذاشتن این علامت هم مشخص است که کدام صفحه قطب مثبت است.

 

تکنولوژی خازن الکترولیتی

همان گونه که از نام این خازن مشخص است، خازن های الکترولیتی از یک الکترولیت (یک مایع رسانای یونیزه) به عنوان یکی از صفحاتش استفاده می کند و بدین ترتیب ظرفیت خازنی در واحد حجم نسبت به سایر انواع خازن ها افزایش می یابد.

خازن ها به چند طریق می توانند ظرفیتن خازنی را افزایش دهند : افزایش ثابت دی الکتریک؛ افزایش مساحت الکترودها؛ و کاهش فاصله ی بین الکترودها. خازن های الکترولیتی از یک لایه اکسید آلومینیوم که ضریب دی الکتریک بسیار بالا و به طور متوسط بین 7 و 8 دارد، روی صفحه ی خازن استفاده می کنند. این مقدار نسبت به سایر دی الکتریک ها بیشتر است، مانند مایلار که ثابت دی الکتریک آن 3 و میکا که حدود 6 تا 8 است.

علاوه بر آن مساحت موثر درون خازن با زبر کردن سطح ورقه ی آلومینیوم با خلوص بالا، تا 120 برابر افزایش داده می شود. این یکی از عوامل تولید خازن های با ظرفیت بالا است.

ساختار خازن الکترولیتی

صفحات خازن الکترولیتی از ورقه ی آلومینیومی رسانا ساخته شده اند، در نتیجه می توانند بسیار نازک ساخته شوند و در نتیجه انعطاف پذیر هستند به طوری که می توانند به آسانی در پایان فرایند تولید بسته بندی شوند.

این دو صفحه یا ورقه کمی با یکدگیر متفاوت هستند. یکی از آن ها با یک لایه اکسید پوشانده شده است، و یک کاغذ که در مایع الکترولیت خیس شده در فضای بین آن ها قرار می گیرد. ورقه ای که با لایه ی اکسید پوشانده شده است قطب مثبت است. ضخامت غشای نازک لایه ی اکسید به کار رفته در قطب مثبت خازن الکترولیتی بر مبنای ولتاژ کاری قابل تحمل مورد نیاز، انتخاب می شود. ورقه ی دوم به عنوان قطب منفی عمل می کند گرچه به طور طبیعی دارای یک لایه اکسید است که البته بسیار نازک تر می باشد.

                                                                                  ساختار خازن الکترولیتی

برای بسته بندی دو ورقه ی آلومینیومی همراه با کاغدی که در مایع الکترولیت خیس شده است، در هم لوله می شوند تا به فرم استوانه ای در بیایند و سپس در یک قوطی آلومینیومی قرار می گیرند. بدین طریق خازن فشرده می شود و به دلیل محافظت قوطی مقاوم نیز می شوند.

دو نوع هندسه برای پایه ها یا پلاک های اتصال دهنده استفاده می شود؛ در یکی از آن ها از پایه های محوری استفاده می شود که هر یک از آن ها از یک وجه  مدور استوانه خارج می شوند. در نوع دوم از پایه یا پلاک های شعاعی استفاده می شود که هر دوی آن ها از یک وجه یکسان از استوانه خارج می شوند.

استایل پایه ها نیازمند توضیحاتی است که در همه ی خازن ها به کار می رود، توضیحات مرتبط با پایه های شعاعی و محوری در منابع قطعات قابل مشاهده هستند.

                                                                            خازن axial و radial

برای ساختن خازن الکترویتی لازم است از صفحات بسیار خالص برای قطب مثبت استفاده شود که به طور متوسط بین 50 تا 100 میکرو متر ضخامت دارند. در مورد قطب منفی هم آلومینیوم باید خلوص مناسبی داشته باشند ولی  لازم نیست به اندازه ی قطب مثبت خالص باشد. ورقه ی مورد استفاده برای قطب منفی بین 20 تا 50 میکرو متر ضخیم است.

افزایش سطح قطب های مثبت و منفی به منظور افزایش ظرفیت خازنی، سطوح از طریق هاشور زدن زبر می شوند. دو روش وجود دارد که مورد استفاده قرار می گیرد که در هر دو روش از اسید هیدرکلریک استفاده می شود.

خواص خازن الکترولیتی

هنگام استفاده از خازن های الکترولیتی تعدادی پارامترهای مهم وجود دارد که فراتر از ظرفیت خازنی و راکتانس خازنی می باشد. هنگام طراحی مدار با استفاده از خازن های الکترولیتی لازم است این پارامترهای اضافی در نظر گرفته شوند و باید نسبت به آن ها هنگام استفاده از خازن های الکترولیتی آگاه بود.

1- مقاومت معادل سری (ESR)

خازن های الکترولیتی اغلب در مدارهایی استفاده می شوند که سطح جریان بالا است. در برخی موقعیت ها و جریان هایی که از آن ها نشات می گیرد لازم است که امپدانس منبع پائین باشد، به عنوان مثال هنگامی که خازن در یک مدار منبع تغذیه به عنوان خازن ذخیره ساز مورد استفاده قرار می گیرد. در چنین شرایطی لازم است به دیتا شیت کارخانه ی سازنده مراجعه شود تا دریابیم چه نوع خازنی باید انتخاب شود تا نیازهای مدار را مرتفع کند. اگر ESR بالا باشد بدون افت ولتاژ که در اثر ESR است که به عنوان مقاومت منبع دیده می شود، خازن قادر نخواهد بود مقدار لازم جریان را به مدار برساند.

2 – پاسخ فرکانسی : یکی از مشکلات خازن های الکترولیتی این است که دارای پاسخ فرکانسی محدودی هستند. ثابت شده است که با افزایش فرکانس ESR نیز افزایش می یابد و این مسئله  عموما استفاده از آن ها را در فرکانس های زیر 100 کیلو هرتز محدود می کند. این مورد مخصوصا برای خازن های بزرگ صحیح است و حتی خازن های الکترولیتی کوچک تر نباید در فرکانس های بالا مورد اعتماد قرار گیرند. برای دست یابی به اطلاعات دقیق تر لازم است به اطلاعات کارخانه ی سازنده در این مورد مراجعه شود.

3- جریان نشتی : گرچه خازن های الکترولیتی با توجه به حجمشان دارای ظرفیت خازنی بالاتری نسبت به سایر خازن ها هستند، آن ها همچنین دارای سطوح بالاتری از جریان نشتی هستند. این مسئله در بسیاری از کاربردها، مهم نیست مخصوصا زمانی که به عنوان منبع تغذیه مورد استفاده قرار می گیرند. البته در بعضی موارد نیز به عنوان یک نکته ی منفی به شمار می رود. به عنوان مثال نباید در اطراف ورودی مدار یک تقویت کننده ی عملیاتی استفاده شوند زیرا در این مورد  به دلیل امپدانس بالای ورودی حتی میزان بسیار کمی از جریان نشتی می تواند باعث بروز مشکلاتی شود. همچنین لازم است ذکر شود که جریان های نشتی به طور قابل توجهی در جهت معکوس بالاتر است.

4- ریپل جریان : هنگام استفاده از خازن های الکترولیتی در کاربردهای جریان بالا مانند خازن ذخیره در منابع تغذیه، لازم است ریپل جریان در نظر گرفته شود زیرا احتمال دارد که اتفاق بیافتد. خازن ها دارای یک مقدار حداکثر ریپل جریان هستند که می توانند تحمل کنند. بالاتر از این مقدار داغ می شوند که باعث کاهش طول عمرشان می شود. در مواردی که ریپل جریان بسیار زیاد باشد باعث شکست خازن می شود. بنابراین لازم است که مقدار ریپل جریان مورد انتظار محاسبه شود و بررسی شود که مقدار محاسبه شده در محدوده ی حداکثر مقدار ریپل جریان کارخانه ی سازنده باشد.

5- تلورانس : خازن های الکترولیتی دارای تلورانس وسیعی هستند، این مقدار اغلب می تواند حدود %20- تا %80+ بیان شود. این مسئله در حالت عادی در کاربردهایی نظیر دی کوپلینگ و صاف کردن ولتاژ خروجی منابع تغذیه یک مشکل به شمار نمی رود. به هر حال این خازن ها نباید در مدارهایی که مقدار دقیق خازن اهمیت دارد مورد استفاده قرار گیرند.

پلاریزاسیون

بر خلاف انواع دیگر خازن ها، خازن های الکترولیتی قطبی هستند و باید به نحوی در مدار قرار گیرند که ولتاژ دو سر آن ها در یک جهت خاص باشد. خازن ها خودشان به این منظور علامت گذاری شده اند به طوری که پلاریته به راحتی قابل مشاهده است. علاوه بر آن همیشه قوطی خازن به ترمینال منفی متصل می شود.

                                                                                        پلاریته خازن الکترولیتی

لازم است که از اتصال صحیح همه ی خازن های الکترولیتی در مدار مطمئن شویم. ولتاژ بایاس معکوس باعث می شود لایه ی اکسید مرکزی که دی الکتریک را تشکیل می دهد در اثر خوردگی الکتروشیمیایی خراب شود. در صورت بروز چنین اتفاقی اتصال کوتاه رخ می دهد و جریان عبوری بسیار زیاد باعث می شود که خازن بسیار داغ شود و به دنبال آن الکترولیت از درون قطعه نشت کند، ولی در بعضی موارد ممکن است که خازن منفجر شود. گرچه این اتفاق به ندرت می افتد ولی لازم است که اقدامات احتیاطی در نظر گرفته شود و مطمئن شویم خازن به طرز صحیحی در مدار قرار گرفته است، مخصوصا در کاربردهایی که ظرفیت بالای جریان وجود دارد.

 

دسته بندی و طول عمر خازن های الکترولیتی

باید به شدت مراقب بود که ولتاژ خازن های الکترولیتی از ولتاژ کاری نامی آن بیشتر نشود. در حالت عادی آن ها باید زیر ولتاژ کاری نامی شان کار کنند. همچنین در کاربردهای منابع تغذیه مقدار قابل توجهی جریان از درون آن ها عبور خواهد کرد، بنابراین در این کاربردها خازن های اکترولیتی مقداری ریپل جریان دارند که نباید زیاد شود. اگر چنین اتفاقی بیافتد این قطعه ی الکترونیکی بسیار داغ شده و خراب می شوند. ذکر این نکته ضروری است که این قطعات دارای طول عمر محدودی هستند که چیزی در حدود 1000 ساعت در بیشترین حالت می باشد. در صورتی که از خازن به نحو درست و زیر ولتاژ نامی استفاده شود طول عمرش می تواند بیشتر از مقدار گفته شده باشد.

 

خازن های الکترولیتی SMD

امروزه خازن های الکترولیتی به وفور در کاربردهای SMD استفاده می شوند. ظرفیت خازنی بالای آن ها در ترکیب با قیمت مناسبشان، این خازن ها را برای استفاده در بسیاری از کاربردها مناسب ساخته است. در اصل آن ها به مقدار زیاد استفاده نمی شوند زیرا نمی توانند برخی از فرایندهای لحیم کاری را تحمل کنند. امروزه طراحی خازن ها با استفاده از تکنیک های نصب (reflow) به جای لحیم کاری بهبود یافته است که باعث شده است خازن های الکترولیتی در کاربردهای نصیب سطحی بیشتر استفاده شوند.

اغلب ولتاژ کاری و مقدار خازن های الکترولیتی  SMD روی آن ها علامت گذاری شده است. در این مورد از دو روش اصلی استفاده می شود. در یکی از این روش ها مقدار خازن بر حسب میکرو فاراد بیان می شود و در روش دیگر از کد استفاده می شود. با توجه به روش اول اگر روی خازنی عبارت "33 6V" نوشته شده باشد به این معنی است که ظرفیت خازن 33 میکروفاراد بوده و ولتاژ گاری آن 6 ولت است. در سیستم کد گذاری از یکی از حروف انگلیسی استفاده می شود که به دنبال آن سه رقم قرار دارد. حرف انگلیسی بیانگر ولتاژ کاری خازن است که با توجه به جدول زیر تعیین می شود و سه رقمی که در ادامه قرار دارند بیانگر ظرفیت خازنی بر حسب پیکوفاراد هستند. مانند بسیار از سیستم های علامت گذاری دیگر، دو رقم اول اعداد معنی دار هستند و رقم سوم به مفهوم ضریب یا توان است. به عنوان مثال در این سیستم علامت گذاری اگر روی خازنی عبارت " G106" نوشته شده باشدبه این معنی است که ولتاژ کاری خازن 4 ولت بوده و ظرفیت خازنی 10 ضرب در  پیکو فاراد است که 10 میکروفاراد می شود.

                                                                               کد ولتاژ خازن های الکترولیتی

علامت گذاری خازن الکترولیتی

علامت گذاری های مختلفی برای خازن های الکترولیتی استفاده می شود که مقدار ظرفیت خازنی، ولتاژ کاری و سایر پارامترهای ممکن را نشان می دهد. اغلب در صورتی که فضای کافی روی قوطی خازن موجود باشد مقدار ظرفیت خازنی مستقیما نوشته می شود، ولی برای پارامترهایی مانند تلورانس و برخی مواقع ولتاژ کاری به صورت کد روی آن نوشته می شود.

سیستم های کد گذاری و علامت گذاری خازن ها به نوع خازن (پایه دار یا SMD) و در بعضی موارد به کارخانه ی سازنده، دامنه ی مقدار ظرفیت، اندازه ی قطعه و ... بستگی دارد.

 

خازن های الکترولیتی آلومینیومی اصلاح شده

این امکان وجود دارد که در بعضی موارد خازن های الکترولیتی که بیش از 6 ماه استفاده نشده اند، اصلاح شوند. عملکرد الکترولیت به گونه ای است که لایه ی اکسید را از روی قطب مثبت پاک می کند و این مسئله نیاز به اصلاح دارد. در چنین مواردی نباید ولتاژ کامل به خازن اعمال شود زیرا باعث افزایش جریان نشتی شده و حرارت زیادی تولید خواهد نمود که باید درون خازن تلف شود که در بعضی موارد می تواند منجر به خرابی خازن شود.

جهت اصلاح خازن، روش معمول این است که ولتاژ کاری خازن از طریق یک مقاومت حدود 1.5 کیلو اهم ( در مواردی که خازن ولتاژ پائین باشد، میزان مقاومت کمتر می شود) اعمال می شود. باید مطمئن شویم که مقاومت توان نامی کافی را جهت راه اندازی خازن مورد نظر دارد. این کار باید برای مدت 1 ساعت یا بیشتر انجام شود تا مقدار جریان نشتی به اندازه ی قابل قبول کاهش یابد و مقدار ولتاژ دو سر خازن به اندازه ی ولتاژ اعمال شده برسد، که این بدین معناست که تقریبا هیچ جریانی از مقاومت عبور نمی کند. این ولتاژ باید حدود یک ساعت ادامه یابد. بعد از آن خازن می تواند به آرامی درون یک مقاومت مناسب دشارژ شود تا شارژ باقی مانده باعث خرابی خازن نشود.

30 محصولات دیگر در همان شاخه:

خریداران این محصول، این کالاها را نیز خریده اند:

نظرات

نوشتن نقد و بررسی

خازن الکترولیتی 10 میکروفاراد 35 ولت

خازن الکترولیتی 10 میکروفاراد 35 ولت

خازن الکترولیتی
10UF-35V
برای خرید برند Hitano این محصول
برای خرید برند FUJY این محصول